Bir malzemenin, kendisinden daha sert malzemenin batmasına, çizmesine vb. karşı gösterdiği dirence sertlik denir.
Brinel, Rockwell, Shore ve Vickers sertlik ölçme yöntemlerini birbirinden ayıran özellik kullanılan uç ve yükleme kuvvetinin farklı olmasıdır.
Numune malzeme yüzeyi temizlenmeden yapılan sertlik ölçümlerinde hatalı sonuçlar meydana gelebilir.
Brinel sertlik yönteminde d/D = 0.90 - 0.75 oranları sağlandığında uygulanan yük değeri doğru kabul edilir.
Yükün uygulama süresi, yumuşak metaller dışında genellikle 50 -65 saniyedir.
Baskı ucu olarak 400 Brinell değerine kadar sertlik değerleri için sertleştirilmiş çelik bilyalar, daha büyük sertlikler için sinterlenmiş malzemeden yapılmış bilyalar kullanılır.
Deney öncesi malzeme yüzeyi zımparalanarak temizlenmelidir.
Her atmosfer basıncında deney gerçekleştirmek deneyin güvenirliğini etkilemez.
Malzeme cinsine göre uygulanacak basıncın değeri ve batıcı ucun cinsi belirlenmelidir.
Parça üzerine yük her şartta istenildiği gibi uygulanmalıdır.
Ölçümün güvenilir olması için parça üzerinin en az 3 yerinden ölçüm yapılmalıdır.
Rockwell sertliği, küre ya da koni biçimindeki ucun belli bir yük altında malzeme üzerinde oluşturduğu izin derinliğinin ölçülen sertlik değeridir.
Deney parçası üzerine her konum ve şartta herhangi bir batıcı uç ile sertlik ölçümü yapılabilir.
Rockwell sertlik yönteminde batıcı uç olarak tepe açısı 2000 olan elmas konik ya da piramit kullanılır.
Rockwell sertlik yönteminde uygulanan kuvvet bütün malzemeler için eşittir.
Sertleştirilmiş çelik malzeme için Rockwell sertliğinde 1200 elmas koni uç kullanılır.
Sonuçlarının güvenilir olması için oda sıcaklığında ve normal atmosfer basınçlı bir ortamda deneyin yapılması doğru olur.
Deney yükü üzerine önce esas yük, sonra ön yükleme yapılır.
Ölçüm sonuçlarının doğru ve güvenilir olması için numune yüzeyinin en az üç yerinden ölçüm yapılmalıdır.
Ölçüm yerinin parça kenarına uzaklığı iz çapının en az 7 katı olmalıdır.
